Ogród w idealnym stylu

W ostatnim czasie coraz większym zainteresowaniem cieszą się ogrody w stylu japońskim. Aby uzyskać w ogrodzie wschodni klimat, czasami wystarczy wprowadzić kilka charakterystycznych elementów, do których należą między innymi formowane rośliny na kształt drzewek w otoczeniu żwiru, drewniany mostek czy kamienna rzeźba lub latarenka, a także ścieżka ułożona z płaskich kamieni.

Istotą japońskiego ogrodu jest naśladowanie natury w taki sposób, aby nie zdradzić ingerencji człowieka. Naturalna przestrzeń otaczająca dom ma charakteryzować się prostotą, harmonią oraz asymetrią. Trudno sobie wyobrazić taką przestrzeń bez kamieni i głazów, żwiru czy wody. Kamienie wprowadzają symbolikę trwałości i niezmienności przyrody. Ich forma, kolor i faktura powinny być naturalne. Dość często spotykane są tak zwane suche strumienie, czyli kompozycje powstałe z usypanego żwiru ozdobionego głazami, co symbolizuje nurt fal. Żwir grabi się tak, aby utworzył rozmaite wzory.

Dobór roślinności do ogrodu w stylu japońskim

Jeżeli chodzi o dobór odpowiedniej roślinności, dominuje w nich kolor zielony z drobnymi akcentami kolorystycznymi w postaci kwitnących roślin. Zazwyczaj ich rolę pełnią peonie, wiśnie, magnolie czy azalie japońskie. Jednakże sednem ogrodu japońskiego są powyginane drzewa iglaste, przeważnie sosny, przypominające swym kształtem drzewka bonsai. Jeśli inwestorzy dysponują niewielką przestrzenią otaczającą dom, można pokusić się o utworzenie wyłącznie kącika w stylu japońskim. Wystarczy do tego odrobina wyobraźni oraz dobór odpowiednich roślin i elementów krajobrazu typowego dla kultury wschodniej.

Ogród w stylu angielskim

Wszystkim zwolennikom malowniczej swobody w sposobie rozplanowania i wzrostu roślin warto polecić ogród w stylu angielskim. Rośliny naturalnie przerastające oporowe murki, nawiązujące do starych, rozpadających się ruin zamkowych sprawiają wrażenie opuszczonych i zaniedbanych. Wydawać by się mogło, że tworząc ogród w stylu romantycznym, człowiek powołuje go do życia, a dalej ogród zaczyna żyć swoim własnym życiem. Wymieszanie barw, czyli rozmieszczenie w rabacie kwiatowej takich roślin jak lawenda, słoneczniki, róże czy pierwiosnki i kosaćce, wpływa na to, że ogród migocze paletą barw.

Przepiękne rabaty to znak firmowy tego stylu. Między niższe rośliny sadzi się byliny, a dobór gatunków odbywa się zgodnie ze zbliżonym terminem kwitnienia. Zadziwiające efekty osiąga się, dobierając kilkoma odcieniami jednego koloru. A pnące róże rozpięte na pergolach czy altanach wyglądają wprost bajkowo. Zazwyczaj unika się umieszczania w ogrodach w stylu angielskim płotów. To zadanie pełnią zwykle żywopłoty, skały, a także strumienie.

Symetria i regularność

A może ogród idealny powinien cechować się symetrią, regularnością i przestrzenną geometrią? W takim razie gustujemy w ogrodach w stylu francuskim. W stworzeniu takiego ogrodu mogą pomóc ogrody XVII-wiecznej Francji.

Nisko przystrzyżone żywopłoty tworzące labirynty oraz drzewa i krzewy ukształtowane w przeróżne figury to charakterystyczne elementy tego stylu. Istotnego znaczenia nabierają architektoniczne detale, które mają przełożenie na wybór odpowiedniej kostki brukowej. W przypadku tworzenia ścieżek unika się projektowania łuków, skłaniając się ku ścisłej geometrii. Wszystko zaś ma odzwierciedlać symetrię dwuboczną wobec głównej alejki przebiegającej przez środek posesji. Znakomity dodatek tworzą rzeźby oraz ozdobne ławeczki, które urozmaica przestrzeń, nadając jej wyrafinowanej elegancji.

Aranżując przestrzeń ogrodu w stylu francuskim, należy starannie zaprojektować układ poszczególnych elementów, tak aby uniknąć zbytniego przeładowania. Elementy wysokie zazwyczaj rozdzielają poszczególne części ogrodu. Trawniki, aby wyglądały efektownie, muszą być nisko skoszone. Przy tworzeniu rabatek oraz dróżek należy pamiętać o ich pionowym obramowaniu. Do tego celu znakomicie nada się bukszpan. Jeżeli chodzi zaś o rośliny nadające się do formowania, zazwyczaj stosuje się do tego celu żywotniki oraz cisy.

Przy tworzeniu tego typu ogrodu należy pamiętać o konieczności odpowiedniego formowania drzew i krzewów, co wymaga dużego nakładu pracy.