Jak sprawdzić rodzaj gleby w ogrodzie?

Drukuj

Chcąc wybrać rośliny do naszego ogrodu, należy najpierw sprawdzić rodzaj gleby. Niektóre rośliny bowiem rozwijają się lepiej w konkretnej ziemi. A zatem poznanie rodzaju gleby w swoim ogrodzie to podstawowa czynność, która pozwoli właściwie uprawiać rosnące w nim kwiaty.

Tajemnica pięknego ogrodu leży w odpowiednim przygotowaniu podłoża przed posadzeniem roślin. Pierwszym krokiem jest dokładne oczyszczenie ogrodu z pozostałości po budowie, śmieci oraz suchych resztek roślinnych. Należy także pozbyć się chwastów.

Gleba kwaśna czy zasadowa?

Aby nasze rośliny rosły pięknie w ogrodzie, powinny być dobrane z uwzględnieniem ich zapotrzebowań. Jednym z najważniejszych warunków ich dobrego rozwoju jest odpowiedni rodzaj gleby. Większość roślin dobrze uprawia się na glebach średnio ciężkich, zasobnych w próchnicę, składniki pokarmowe i wodę, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym (gleba o pH 6,0–7,0). Niektóre z roślin preferują gleby zasadowe, czyli wapienne o pH 7,0–8,0, jednak będą tolerowały także glebę o pH 6,0–7,0. Rośliny lubiące gleby kwaśne o pH 5,0–6,0 są bardziej wymagające, w innym środowisku będą żółkły i źle rosły.

Jak sprawdzić kwasowość gleby? Do określenia jej odczynu będzie nam potrzebny kwasomierz chemiczny lub elektryczny. Należy do badania pobrać kilka próbek ziemi z różnych części ogrodu z jej płytszych warstw. Istnieje także możliwość oddania próbek ziemi do analizy w miejscowej stacji chemiczno-rolniczej. W przypadku ziemi zbyt kwaśnej konieczne będzie rozsianie wczesną wiosną lub jesienią nawozu wapniowego (mielonej kredy lub dolomitu) i wymieszanie go z wierzchnią warstwą ziemi.

Rodzaje gleby ze względu na strukturę

Idealna do uprawiania roślin w ogrodzie jest gleba możliwie najbardziej przepuszczalna. Nie powinna być ani zbyt luźna, ani zbyt zbita, by łatwo wysychać po stopieniu śniegów, lecz zatrzymywać wilgoć w trakcie suszy. Przepuszczalność, wilgotność gleby oraz zawartość tlenu zależą jednak w głównej mierze od jej struktury.

Chcąc dowiedzieć się, jaka ziemia występuje w naszym ogrodzie, należy wziąć do ręki garść ziemi i ją ścisnąć. Ziemia zbyt piaszczysta rozsypie się po otwarciu dłoni, zaś zbyt gliniasta zbije się w grudę. Ani jedna, ani druga nie jest zbyt dobra dla rozwoju roślin. Oznaką, że mamy do czynienia z ziemią żyzną o dobrej strukturze, jest to, że po otwarciu dłoni pozostaną w niej spore grudki. W przypadku gdy na działce panują trudne dla roślin warunki, lepiej będzie zmienić niekorzystną strukturę gleby na działce, zwiększając jej zasobność w składniki odżywcze.

Jak poprawić strukturę i zasobność gleby?

Gleba piaszczysta jest zbyt przepuszczalna, a więc woda z substancjami mineralnymi dochodzi do niższych warstw zbyt szybko, przez co staje się niedostępna dla korzeni roślin. Jest ona

lekka, sypka i mało urodzajna. Zawiera mało próchnicy, dlatego musi być o nią wzbogacona, najlepiej poprzez zastosowanie obornika lub kompostu. Poprawiając jej plastyczność, sprawimy, że woda będzie się w niej zatrzymywała, dostarczając niezbędnych substancji odżywczych roślinom. Aby dostarczyć składników odżywczych i ułatwić wchłanianie wody, możliwe jest dodanie mielonej gliny oraz odkwaszonego torfu.

Gleba gliniasta jest mało przepuszczalna, przez co na jej powierzchni po deszczu tworzą się kałuże często doprowadzające do gnicia roślin. Po zaschnięciu zaś tworzy się na jej powierzchni twarda, popękana skorupa. Wadą jest to, że wiosną wolno się nagrzewa, przez co rośliny budzą się z opóźnieniem. Poza tym substancje odżywcze nie są dostępne dla roślin, ponieważ pozostają w zwartej glebie. Aby ułatwić przepływ wody ze składnikami mineralnymi do korzeni roślin, konieczne jest rozluźnienie jej struktury. W tym celu można dodać gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru. Aby wzbogacić jej zasobność, należy dodać kompostu lub obornika.

Dobrym sposobem w przypadku obu rodzajów gleby jest obsianie zielonym nawozem, a więc szybko rosnącymi roślinami jednorocznymi. Ich korzenie wrastające głęboko w ziemię rozluźniają lub wiążą podłoże, a także wydobywają substancje odżywcze z głębszych warstw ziemi. Ważna jest także część nadziemna, która po ścięciu, rozdrobnieniu i rozłożeniu dostarczy próchnicy.