Tynk strukturalny – jak samodzielnie zrobić?

We własnym domu chciałoby się często mieć coś więcej niż tylko gładkie białe ściany. Samodzielne wykonanie tynku strukturalnego na szczęście nie przerasta możliwości przeciętnego majsterkowicza, natomiast pełne charakteru wykończenie ścian w mieszkaniu staje się faktem.

Tynk strukturalny to oryginalna i stylowa ozdoba ścian
Tynk strukturalny to oryginalna i stylowa ozdoba ścian

Tynk strukturalny – liczne możliwości kompozycji ścian

Ten tynk, jak sama nazwa wskazuje, nadaje ścianom nowy wygląd. Struktura powstała na ścianie zależy od rodzaju zakupionego tynku, grubości nałożonej warstwy i dalszej obróbki. Tynk strukturalny jest jednym z rodzajów tynku dekoracyjnego.

Ściana z tynkiem strukturalnym może wyglądać naprawdę niezwykle i wnieść do przestrzeni mieszkania wiele życia. A to życie może w przyszłości przybierać różne formy, jako że tynk da się wielokrotnie przemalowywać. Przed barwną aranżacją wnętrza otwierają się nowe perspektywy, na ściany mogą być naniesione na przykład mozaikowe wzory.

W zależności od zaplanowanej struktury tynku ściana jest mniej lub bardziej narażona na uszkodzenia. Wszelkie ostre końcówki mogą być szybko uszkodzone, a bardziej wydatne przestrzennie wzory będą trudne do utrzymania w czystości. Kurz, pajęczyna, a także zabrudzone dziecięce dłonie z pewnością nie pozwolą długo przetrwać pierwotnej świeżości ścian. Istnieją też struktury z ostrymi krawędziami, które ze względu na małe dzieci nie powinny być stosowane. Dlatego też przed rozpoczęciem pracy należy spokojnie przeanalizować, czy wybrana struktura tynku pasuje do wymogów codziennego życia.

Jak przygotować podłoże i tynk strukturalny?

Ściana przeznaczona do tynkowania powinna być gładka i mocna. Nierówności, dziury i pęknięcia muszą być przed tynkowaniem usunięte. Mocno chłonne albo słabo związane ściany trzeba najpierw zagruntować.

Tynk strukturalny w nowoczesnym wnętrzu
Rialto
Tynk strukturalny w nowoczesnym wnętrzu

Tynk strukturalny kupiony w gotowej postaci należy po otwarciu dokładnie wymieszać. Do suchych składników trzeba dodać określoną ilość wody i za pomocą na przykład wiertarki i mieszadła doprowadzić do jednolitej masy. Sposób mieszania tynku zależy od jego ilości; przy większych masach mieszadło może nie wystarczać i trzeba pomyśleć o betoniarce. Kiedy tynk uzyska odpowiednią konsystencję, może być nakładany na przygotowane ściany. Działa tutaj zasada: im większa jest tynkowana powierzchnia i grubsza warstwa tynku, tym bardziej gęsta powinna być konsystencja masy.

Jak nanosić tynk strukturalny?

W zależności od składu tynku i jego grubości wybiera się rodzaj i sposób obróbki struktury. Jeśli ktoś chce, przykładowo, nałożyć na ścianę grubą warstwę tynku i jednocześnie nanieść na nią wzór, to powinien on być bardzo prosty. Struktura tynku jest optymalna wtedy, gdy powstaje w jednym ciągu pracy. Jeśli powierzchnia jest duża, nie powinno się nakładać więcej tynku, niż można w ciągu mniej więcej kwadransa obrobić. W tym przedziale czasu wilgotny tynk musi uzyskać na powierzchni równomierny ornament wykonany wybranym narzędziem.

Warto też zawczasu sprawdzić na powierzchni próbnej, czy zaplanowana struktura musi być wykonana w sposób „bezszwowy”. Jedne wzory dadzą się łatwo łączyć, a z innymi bywają trudności.

Sposoby tworzenia struktury tynku

Strukturę można stworzyć na powierzchni tynku bardzo różnymi narzędziami. Ograniczenie stanowi jedynie fantazja tworzącego oraz wyczucie estetyki.

  • Wałek ze wzorem. Używa się podobnie jak wałka do malowania: wzór na rolce jest przenoszony na wilgotny tynk. Nie ma tutaj specjalnych możliwości do improwizacji, dlatego ta metoda strukturyzacji ściany uda się nawet początkującemu.
  • Wałek z wgłębieniami. Wystarczy tylko pionowo prowadzić wałek, a wgłębienia na jego powierzchni zamienią się w wypukłości na tynku. Wzór pozostaje stale niezmienny.
  • Ścierka. Pocieranie powierzchni wilgotnego tynku ścierką nadaje mu delikatną fakturę. W zależności od koloru farby wnętrze może zyskać charakter ciepły i przytulny albo chłodny i surowy.
  • Paca zębata. Daje możliwość uzyskania wzoru składającego się z linii równoległych. Ornament może być kolisty, albo złożony z linii pionowych lub poziomych.
  • Szczotka. Pociągnięciami grubszej szczotki można z łatwością stworzyć delikatny wzór. Ta metoda też nie wymaga dużej wprawy.
  • Pędzel. Dużym, okrągłym pędzlem można odciskać na wilgotnym tynku koliste wzory. Cierpliwość i trochę ćwiczenia dadzą ciekawy efekt.