Strop żelbetowy monolityczny czy gęstożebrowy? Cena, wady i zalety

Stropy monolityczne i gęstożebrowe to najczęściej wykorzystywane w budownictwie jednorodzinnym murowanym technologie wykonywania przegród poziomych w budynku. Strop gęstożebrowy jest tańszy i prostszy w realizacji niż jego odpowiednik monolityczny, ale nie zawsze można go zastosować. Z kolei monolityczna płyta betonowa pozwala na dowolne kształtowanie jej obrysu, lecz wymaga zastosowania odpowiedniej jakości materiału i fachowości wykonawczej.

Stropy gęstożebrowe to konstrukcje prefabrykowane-monolityczne
Stropy
Stropy gęstożebrowe to konstrukcje prefabrykowane-monolityczne

Już na samym wstępie analizy nad wyborem stropu można zatem wysnuć wnioski, że rozwiązanie idealne nie istnieje. Zarówno stropy żelbetowe monolityczne, jak i stropy gęstożebrowe mają swoje zalety i wady, a decyzję o rodzaju konstrukcji i tak podejmuje uprawniony projektant. Wprawdzie podczas adaptacji projektu zawsze można wprowadzić zmiany (zamienić strop monolityczny na gęstożebrowy i odwrotnie), ale muszą one być poprzedzone fachowymi obliczeniami (w szczególności odnośnie wytrzymałości stropu i jego użytkowości). Wykonawca budowlany wykonujący strop powinien działać w oparciu o szczegółową dokumentację dotyczącą wybranej konstrukcji.

Strop żelbetowy monolityczny – zalety i wady

Strop żelbetowy monolityczny można zaprojektować na każdą rozpiętość typową dla budownictwa mieszkaniowego. Oczywiście większe rozpiętości wymagają zwiększenia grubości płyty i zastosowania większej ilości stali zbrojącej. Standardowa grubość płyt to 8–6 cm. Nośność 1m2 stropu monolitycznego waha się w granicach 150–300 kg. Wykonywany jest on w całości na miejscu budowy (w pełnym deskowaniu, z gęstym podparciem stemplami, z betonu pochodzącego z wytwórni i najczęściej ze zbrojeniem dwukierunkowym). Choć nie jest to rozwiązanie najprostsze w realizacji i nie należy do najtańszych, ma wiele zalet. Najważniejsze walory monolitów to:

  • możliwość wykonania stropu o nietypowym kształcie;
  • sposobność uzyskania większych rozpiętości bez stosowania stałych podpór;
  • brak konieczności stosowania ciężkiego sprzętu podczas montażu;
  • łatwa dostępność materiałów;
  • niewielka grubość stropu (łącznie z warstwami posadzkowymi (20 – 30 cm);
  • dowolności w układzie ścianek działowych;
  • duże obciążenie użytkowe;
  • wysoka akustyczność stropu (przy płycie 14 cm drgania są całkowicie wyeliminowane);
  • łatwość wykończenia powierzchni stropu od spodu (powierzchnia stropu jest gładka, dzięki czemu na sufit wystarczy położyć cienką warstwę tynku lub gładzi).

Zaś za wady stropów monolitycznych należy uznać:

  • konieczność pełnego deskowania stropu i gęstego podparcia konstrukcji (zwiększa to koszty, ponieważ generuje duże zużycie drewna szalunkowego i materiału na stemple);
  • stosunkowo długi czas realizacji (beton musi osiągnąć właściwą wytrzymałość przed rozpoczęciem kolejnych prac na budowie);
  • trudność i pracochłonność wykonania (stropy monolityczne wymagają fachowej wiedzy i umiejętności od wykonawców);
  • konieczność stosowania betonu z wytwórni (nie zaleca się stosowania mieszanek sporządzonych na miejscu budowy metodą gospodarczą, ponieważ beton musi być dobrze zawibrowany a jego klasa zgodna z wytycznymi znajdującymi się w projekcie).
  • strop monolityczny to rozwiązanie o około 40% droższe niż zastosowanie stropu gęstożebrowego.

 

Strop żelbetowy monolityczny można zaprojektować na każdą rozpiętość
Oferteo
Strop żelbetowy monolityczny można zaprojektować na każdą rozpiętość

Zalety i wady stropu gęstożebrowego

Stropy gęstożebrowe to konstrukcje oparte na nośnych belkach (żebrach) z fabrycznym zbrojeniem. Wypełnienie natomiast stanowią pustaki z pustkami powietrznymi (często z keramzytobetonu lub betonu komórkowego). Za nośność stropu odpowiadają żebra. Od nich także zależna jest rozpiętość (od 2,4 do 7,8 m). Stropy gęstożebrowe są lżejsze od monolitycznych (1 m2 waży od 160 do 340 kg). Jednocześnie mają też większą grubość, zależną od wysokości pustaków wypełniających (od 24 do 29 cm). Konstrukcje te wykonuje się przy niewielkiej liczbie podpór i bez deskowania. Ponadto mają też wiele innych zalet. Stropy gęstożebrowe charakteryzują się:

  • lekkością (osiąganą przez pustki powietrzne w pustakach);
  • prostotą i niskimi kosztami montażu (elementy stropu nie mają dużej wagi i można zamówić je na potrzebny wymiar z gotowym już zbrojeniem);
  • brakiem konieczności pełnego deskowania i gęstego stemplowania (co ogranicza zużycie drewna i obniża koszty budowy);
  • możliwością przeprowadzenia montażu ręcznie (bez specjalistycznego sprzętu i urządzeń);
  • ułatwieniem w prowadzeniu przewodów elektrycznych (miejscem na przewody są otwory w pustakach stropowych).

Obok wymienionych zalet, stropy gęstożebrowe mają też oczywiście określone wady. Do najpoważniejszych mankamentów należą:

  • możliwość klawiszowania stropu (zjawiska mogącego wystąpić przy stropach wykonywanych z elementów prefabrykowanych, prowadzącego do powstawiania rys i pęknięć);
  • kiepska akustyka (spowodowana pustkami powietrznymi w pustakach);
  • konieczność dodatkowej izolacji (zarówno akustycznej jak i termicznej nad pomieszczeniami nieogrzewanymi);
  • znaczna grubość stropu (uzależniona od jego rozpiętości);
  • konieczność wykonywania dodatkowych żelbetowych podciągów przy większych rozpiętościach;
  • ograniczenia w wykonaniu stropu gęstożebrowego w przypadku budynków o skomplikowanej bryle i konstrukcji (nie wszędzie można zastosować standardowe belki i pustaki, co powoduje konieczność dozbrajania i całkowitego betonowania określonych fragmentów przegrody).

Więcej o wadach i zaletach stropu gęstożebrowego przeczytasz w naszym oosbnym artykule.

Koszty wykonania stropu monolitycznego i gęstożebrowego

Z samego tylko teoretycznego założenia strop monolityczny jest znacznie droższy od stropu gęstożebrowego. Jednak w różnych sytuacjach przeliczenia mogą być zróżnicowane. Dlatego podczas kalkulacji kosztów budowy należy uwzględnić czynniki, które je kształtują. W szczególności jest to: rozpiętość stropu, rozwiązania konstrukcyjne budynku, stopień skomplikowania bryły, liczba żelbetowych żeber rozdzielczych stosowanych w stropie pod cięższe ścianki działowe i wiele innych indywidualnych uwarunkowań.